Jaren geleden mocht ik met regelmaat de aanbidding leiden bij een organisatie die samenkomsten organiseerde. Er stonden vaak muzikanten om mij heen die overal vandaan kwamen, dus plande we vlak voor aanvang een oefenmoment. Zo kostte het ons geen extra avond in onze drukke agenda's.
Strak oefenen, globaal overbrengen wat ik dacht dat we van God mochten doen, en vooral de tijd optimaal benutten. Dat was mijn doel. Bidden en dan de avond starten.
Tot ik in de loop der tijd mocht ontdekken dat we beter konden starten met gebed. Wat soms resulteerde in geen of nauwelijks oefentijd meer hebben. Maar het bijzondere was, dat op die momenten de aanbidding zoveel dieper ging en God zoveel van Zijn glorie liet zien.
Omdat we investeerden als team om bij God zijn. Om elkaar voor Gods aangezicht te brengen en te zegenen, ging God ons kneden tot een nog bruikbaarder instrument. Alle ballast verdween. Alle blokkades gingen omver. Daardoor kon God veel krachtiger door ons heen werken. Veel beter dan na alleen muzikaal alles goed onder controle te hebben.
Oefenen is goed, maar niet het belangrijkste. Dat was een waardevolle les!
Hoe zou gebed de eerste plaats kunnen krijgen bij jullie oefenmomenten?
Reactie plaatsen
Reacties